Welcome to Canadian Punjabi Post
Follow us on

21

November 2018
ਬ੍ਰੈਕਿੰਗ ਖ਼ਬਰਾਂ :
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਗ੍ਰਨੇਡ ਅਟੈਕ: ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਨੇ ਅਮਨ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲਿਆ, ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਫਸਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਿੰਡ ਅਦਲੀਵਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਹੁਕਮਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ `ਚ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਭਵਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ, ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ. ਨੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲਾ ਕਿਹਾਵੈਨਕੂਵਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਝਟਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸ਼ਹਿਰ `ਚ ਵੱਡਾ ਰੇਲ ਹਾਦਸਾ, ਦੁਸਹਿਰਾ ਦੇਖਣ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਟ੍ਰੇਨ , ਕਰੀਬ 50 ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਹੁਣ ਓਨਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਹੈਲਮਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚਲਾ ਸਕਣਗੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ!ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਕੇ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਧਮਾਕਾ: ਦਿੱਲੀ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਛੱਡੀਜਗਮੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਚੀਫ ਆਫ ਸਟਾਫ ਦਾ ਅਸਤੀਫਾ ਵੱਡੀ ਹਲਚਲ ਦੀ ਦਸਤਕ : ਐਂਗਸਉੱਤਰੀ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਭੂਚਾਲ
ਨਜਰਰੀਆ

ਕੁਝ ਭੁਲੱਕੜਾਂ ਬਾਰੇ

October 16, 2018 09:24 AM

-ਸ਼ਸ਼ੀ ਲਤਾ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਸਾਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸੀਮਿਤ ਸਨ। ਖਾਣ-ਪਾਣ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਸਾਦਗੀ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜਤਾ ਸੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਸੀ। ਕਾਹਲ ਨਾਂਅ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਨੇ ਪਲਟਾ ਖਾਧਾ ਤਕਨੀਕੀ ਦੌਰ ਆਇਆ। ਘਰ-ਘਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਮੋਬਾਈਲ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਆ ਗਏ। ਸਾਈਕਲਾਂ ਤੋਂ ਸਕੂਟਰ, ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲ, ਕਾਰਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਕਾਹਲਾਪਨ ਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹੱਥ ਤੇ ਕੰਨ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨਾਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਏ। ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣ ਗਈ। ਪਰਸ, ਚਾਬੀਆਂ ਮੋਬਾਈਲ, ਐਨਕਾਂ ਵਗੈਰਾ ਵਗੈਰਾ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਚੌਕੰਨੇ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਸਤੀ ਵਰਤੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਮਿਲਿਆ।
ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਜਮਾਂਦਰੂ ਭੁਲੱਕੜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਕਾਹਲ, ਟੈਨਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਭੁੱਲਾਂ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੁਲੱਕੜਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸਦੀ ਹਾਂ।
ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਗਰਵਾਲ ਪਰਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਕਾਨ ਬਦਲਿਆ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਬੰਦਾ ਕੀ ਕਰਿਆ ਕਰੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਡੋਲ ਲੈ ਕੇ ਇਧਰ ਘਰ ਵੱਲ ਆਇਆ ਕਰੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਰੇ, ‘‘ਉਹ ਮੈਂ ਤਾਂ ਭੁੱਲ ਹੀ ਗਿਆ।” ਦੋ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਆਦਤ ਬਦਲੀ।
ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਮੈਂ ਪਤੀ ਦੇਵ ਨਾਲ ਸਕੂਟਰ ਉਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਚਲੇ ਜਾਣਾ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ ਟੱਕਰ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਸਕੂਟਰ ਰੋਕ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਰਹਿਣਾ। ਮੈਂ ਉਤਰ ਜਾਣਾ। ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਇੰਝ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਿਠਾਏ ਬਿਨਾਂ ਸਕੂਟਰ ਤੋਰ ਲੈਣਾ। ਉਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸ ਗੀਤ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਜਿਸ ਦੇ ਬੋਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨ; ‘‘ਸਟੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਖਲੋਤੀ ਨੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦੀ, ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਨਾਰ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਹੌਲਦਾਰ ਦੀ।” ਜਦੋਂ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੀ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਨਾ ਮਿਲਣਾ, ਫਿਰ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦਾ ਲੜਕਾ ਕੁਝ ਭੁਲੱਕੜ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਜਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲੜੀਆਂ ਲਾ ਕੇ ਗੱਡੀ ਪੂਰੀ ਸਜਾ ਕੇ ਖੜਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰ ਵਿਹਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ ਜੰਞ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਇਆ ਤਾਂ ਗੱਡੀ ਦੀ ਚਾਬੀ ਇਧਰ ਓਧਰ ਹੋ ਗਈ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੰਞ ਚੜ੍ਹਨ ਨੂੰ ਕਾਹਲੇ ਪੈਣ। ਮੁੰਡਾ ਸਜਿਆ ਖੜਾ। ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਡੀ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ, ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਜਾ ਕੇ ਜੰਞ ਚੜ੍ਹੀ। ਹੈ ਨਾ ਮਜ਼ੇਦਾਰ?
ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਪਟਿਆਲੇ ਇੱਕ ਕੋਠੀ ਖਰੀਦ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਸੈਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਈ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਗਿਆ ਤਾਂ ਗਲੀ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਦੋ ਚਾਰ ਚੱਕਰ ਮਾਰੇ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਤੁਸੀਂ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣੈ?’ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ‘ਓ ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਜਾਣਾ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਲੀ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ।” ਕੁਝ ਦੇਰ ਭਾਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਦੀ ਨਾਂਅ ਪਲੇਟ ਵੇਖ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ‘‘ਲੱਭ ਗਿਆ, ਲੱਭ ਗਿਆ।” ਸੋ ਬਈ ਘਰੋਂ ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੈਕ ਕਰ ਕੇ ਜਾਓ। ਘਰ ਪਰਤ ਕੇ ਇੱਕ ਟਿਕਾਣਾ ਬਣਾਓ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਖਣ ਦਾ। ਬਾਈਕ, ਕਾਰ ਦੀ ਸਪੀਡ ਠੀਕ ਰੱਖੋ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ। ਸੁਸਤੀ ਨਾ ਵਰਤੋ, ਕਾਹਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਅੱਗੇ ਜਾ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਤਣੀ ਛੂਹਣੀ ਹੈ।

Have something to say? Post your comment